post:

วันพุธที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2556

ยินดีต้อนรับเข้าสู่บล็อกศิษย์เก่าโรงเรียนน้ำตาลสงเคราะห์ รุ่น 16

น้ำตาลสงเคราะห์ รุ่น 16 ห้อง ก
ประวัติโรงเรียนน้ำตาลสงเคราะห์
     โรงเรียนน้ำตาลสงเคราะห์เมื่อแรกตั้งนั้นมีสถานะเป็นโรงเรียนราษฎร์สร้างขึ้นมาโดยโรงงานน้ำตาลไทยอุตรดิตถ์หลังจากก่อสร้างโรงงานน้ำตาลเล็กน้อย จุดประสงค์เพื่อเป็นสถานที่ศึกษาของบุตรธิดาของพนักงานโรงงานน้ำตาลเองรวมทั้งลูกหลานชาวไร่อ้อยและประชาชนทั่วไป การบริหารงานการศึกษาอยู่ในการดูแลของทางโรงงานน้ำตาลสมัยนั้นสถานะคุณครูจึงเป็นเหมือนพนักงานของโรงงานน้ำตาล การจัดการศึกษาจึงค่อนข้างมีเอกลักษณ์ที่เป็นของตนเองและอิสระจากระบบราชการ
     เอกลักษณ์ที่โดดเด่นของโรงเรียนน้ำตาลสงเคราะห์มีการเรียนการสอนที่เข้มงวดมากแบบโรงเรียนไทยสมัยโบราณ กฎระเบียบถูกควบคุมด้วยไม้เรียวจนเป็นธรรมเนียมว่านักเรียนจะต้องเหลาไม้ เรียวด้วยไม้ไผ่อย่างดีไปให้คุณครูไว้คนละสิบอัน สมัยนั้นคงไม่ใช่เรื่องที่แปลกกันนัก การโดนตีเป็นการทำโทษถึงแม้จะเป็นความผิดในเรื่องเล็กๆน้อยๆ การมาเรียนสาย การทำการบ้านผิดก็ต้องโดนตีเหมือนกัน ผู้หญิงผู้ชายมีสิทธิเท่าเทียมเสมอกันไม้เรียวสิบอันนั้นดูเหมือนว่าจะถูกใช้จนหมดในแต่ละปีสมัยนั้นเรียนปีละสามเทอม
     การแต่งกายจะเหมือนๆกับนักเรียนโรงเรียนรัฐบาลทั้งระดับประถมต้น ประถมปลายและมัธยมต้น เด็กชายจะนุ่งกางเกงสีกากี เด็กหญิงใส่เสื้อขาวกระโปรงน้ำเงินแต่ที่พิเศษก็คือนักเรียนทุกคนจะสวมหมวกกะโล่
หมวกกะโล่ของนักเรียนจะมีสองแบบคือของผู้ชายเป็นรูปทรงกลมรีสีครีมอมน้ำตาลอ่อนส่วนของผู้หญิงนั้นทรงจะป้านกว่าและสีขาวกว่า นักเรียนจะสวมหมวกกะโล่เพื่อเดินทางมาจากบ้าน และเข้าแถวเคารพธงชาติ เมื่อถึงเวลาเข้าห้องเรียนก็จะแขวนหมวกไว้ที่ตะปูหลังห้องเรียน เป็นแถวๆ
                                                                                                                 ขอขอบคุณ คุณ sleepcat
                                                                                                                            http://www.uttaradithub.com/bbs/viewthread.php?tid=1200&extra=&page=1

13 ความคิดเห็น:

kun.namtan16 กล่าวว่า...

test1

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

วันนี้กระผมกิจจา อยู่บาง มาสังสรรศิษเก่ายน้ำตาลวันที่ 16 เมษายน 54 เหมือนหนึ่งว่าได้กับมาเป้นเด็กอีกครั้งซึ่งเป็นความหวังอยู่นานแล้วว่าอยากพบเพื่อนเก่าๆบางคนอาจจำกันไม่ได้เป็นเวลามันเปลี่ยนไปแต่เวลาจะเปลี่ยนอย่างเราคนอยู่เสมอว่าจิตใจยังเหมือนเดิมยังมีเพื่อนอยู่ในใจเสมอแต่,,,อาจจำหน้าไม่ได้อย่างที่บอกสำหรับเด็กตัวน้อยๆคนนั้นยังเหมือนเดิมเพียงแต่ตัวโตขึ้นแค่ที่สำคัญโตไม่ว่ามันดันแก่ก็เท่านั้นเอง สุดท้ายขอพูดจากใจว่าดีใจจริงโว้ยๆๆๆที่เจอเพื่อน รักทุกคนนะจุ๊บๆ จ๊อก

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

สงกรานณ์ปีหน้าอยากเห็นอาจารย์ที่เคยสอนพวกเรามาร่วมสังสรรด้วยจังถ้าเป็นไปได้ ....จ๊อก

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ผมก้อศิษย์เก่าน้ำตาลคิดถึงเพือน

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

คิดถึงโรงเรียนที่สุดค่ะ แอ๋ว โรงงาน
เพลงมาร์ชดรงเรียนเราเป็นเพลงที่เพราะที่สุด เด็กโรงงานฯ เรียนหรือไม่เรียนที่โรงเรียนเรา เวลาไปแข่งบอลหรือแข่งขันอะไร ต้องเอาเพลงมาร์ช น้ำ-ตาลขาวไปร้อง ประทับใจค่ะ คิดถึงคุณครูและคิดถึงวีรกรรมที่เราได้สร้างไว้มากมาย ไม่รู้ลืมค่ะ ก้าวแรกของการเรียน เขียน อ่าน

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

กว่าจะหาเจอเล่นเอาแย่เชียวคิดถีงน้ำตาลสงเคราะห์ ปี ๑๖ทุกคนท้ั้้้ัั้งห้อง กและ ข อยากจะไปร่วมสังสรรค์รุุ่นด้วยจังเลยไม่รู้ว่าเพื่อนๆยังจำเราได้หรือเปล่าเข้าใจว่าในรุ่นนี้เราจะแก่กว่าคนอื่นๆนะตอนนี้เรา ๕๘แล้ว เราอยู่ห้อง ก คุณครูพวกเรายังอยู่กันกี่คนเวลาเลี้ยงรุ่นน่าจะเชิญท่านมาด้วยนะเืพื่อนๆคิดถึงทุกคน จากเราแฉล้ม


























แล้ม

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

เราเคยไปร่วมเลี้ยงรุ่นมาครั้งหนึ่งดีใจที่ได้มาเจอเพื่อนๆแต่แล้วก็ผิดหวังเพราะว่าเพี่อนๆจะให้ความสำคัญกับเพื่อนที่รับราชการหรือที่ทำงานมีหน้ามีตามียศมีตำแหน่งแต่ที่ไม่มียศมีตำแหน่งพวกเพื่อนๆจะไม่สนใจพูดคุยด้วยแล้วอย่างนี้จะเรียกว่าสังสรรค์เพื่อนร่วมรุ่น ๑๖ ได้ไงละเพื่อนๆบางคนพูดดูถูกเยียดหยามด้วยช้ำนึกขึ้นมาก็น้อยใจนะ จากเพื่อนร่วมรุ่น ๑๖

หมาย กล่าวว่า...

กัล...ช่วยรับฟังความคิดเห็นของผู้ไม่ระบุชื่อหน่อยนะไม่น่าเป็นไปได้นะเพื่อนทุกคนดีใจและยินดีกันทุกคนตัวเราคิดเช่นนั้น และเราคิดว่าเพื่อนๆก็คงจะคิดเหมือนกัน เป็นเพราะเพื่อนคิดแบบนี้หรือเปล่านั้นที่ทำให้ปีนี้ 56งานล้มเลิกลงแบบงงๆ สงสารแต่คุณจ๊อกขนเครื่องดนตรีมาเต็มรถตู้เลยจุดประสงค์ว่าจะมาสนุกกับเพื่อนๆ เดี๋ยวคุยกันนะจ๊อกกำลังหาสาเหตุอยู่ว่าเพราะอะไร

กิจจา อยู่บาง(จ๊อก) กล่าวว่า...

จ็อกตัวเล็ก ก่อนอื่นต้องเขาใจก่อนว่าคำว่าเพื่อนถึงจะผ่านมากี่วันกี่ปีคำว่าเพื่อนก็คือเพื่อนถึงเพื่อนจะมียศมีตำแหน่งก็คือเพื่อนตัวเราเองไม่สนใจว่าใครจะคิดอย่างก็ตามแต่เราเองคิดว่าเพื่อนก็คือเพื่อนถึงแม้เราเองไม่มียศไม่มีตำแหน่งแต่เราเองไม่เคยน้อยใจเลยเพราะเราเลือกเดินมาทางนี้เองเพื่อนที่เจียนละบายเราเข้าแต่ขอร้องอย่าคิดมากให้คิดถ้าเราย้อนกลับไปตอนเป็นเรียนเด็กนักเรียนเราจะมีความสุขมากๆๆเลยเราอย่าคิดมากกันนะเพื่อนเราเองกรรมกรเต็มตัวยังไม่คิดมากเลยอย่างไรปีหน้าว่ากันไม่แล้วกันเอาแบบเต็มร้อยนะเพื่อนบอกแล้วอย่าคิดมากนะครับ

จ๊อก ท่าทอง กล่าวว่า...

รักเพื่อนๆทุกคนถึงจะผ่านมากี่ปีก็ตาม อะไรมันเปลี่ยนไปจากเดิมจากเด็กเป็นโตจนแก่เราเองยังอยากเจอเพื่อนๆทุกคนถึงบางคนเปลี่ยนจนจำไม่ได้ก้ตามเราเองมีความใฝ่ฝันอยากเจอเพื่อนและครูที่สอนเรามา แต่ยังไม่เป็นดั่งหวังได้ซักครั้งผิดหวังทุกปี และปี57อยากให้เพี่อนมาพร้อมกันอีกซักครั้งนะครับ (จ๊อกคนเดิม)

สำราญ ช่องสาร กล่าวว่า...

จัดงานเลี้ยงรุ่นแจ้งให้ทราบล่วงหน้าด้วยครับ คิดถึงเพื่อน น.ส.ทุกๆคนครับ

สำราญ ช่องสาร กล่าวว่า...
ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ
ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

สงกราณปีนี้เงียบกว่าทุกปีสงสัยคงไม่มีการรวมรุ่นแน่เลยเสียดายจังอยากเจอเพื่อนเก่าๆ (จ๊อกท่าทอง)

แสดงความคิดเห็น

จำนวนการดูหน้าเว็บรวม

ผู้ติดตาม

Fish

 

Designed by Simply Fabulous Blogger Templates Tested by Blogger Templates | Best Credit Card Offers